Back to the continent
Door: henkvinke
Blijf op de hoogte en volg Henk
28 Oktober 2011 | Mozambique, Nampula
Vrijdag 28 oktober 2011 Burcht naar Nampula
Ik sta weer vroeg op, want ik wil naar de burcht. Normaal zegt men, dat het ontbijt pas om 8 uur is. Maar om half acht zie ik de Belgen al eten en doe dat ook eerst. Kan ik het eten laten zakken, als ik naar de burcht ga. Het brood is deze keer een stuk lekkerder en er is jam op tafel. Na achten ga ik naar de burcht. Er is al een paadje tussen al het water, wat er nog is. Zeesterren zitten in de kleine plasjes. Ik kom bij de burcht en jongens helpen hoe ik boven kan komen. Die trap is niet veel meer. Alleen de bovenste en onderste trede zijn intact. Van de rest resteren nog stompjes. Via een stukje koraal en de cameratas in de weg kom ik boven. Aan de achterkant kan ik naar binnen en daar weer naar boven. ER is een mooi gezicht op de brug en het eiland. Net buiten de burcht doen mannen de Na een tijdje heb ik het weer gezien. Ik moet nog in Nampula zien te komen. Ik ga het trapje weer af. Een jongen neemt de cameratas even over. Hij vraagt later om geld. Ik wil hem wel een kaart geven, maar dat vindt hij te min. Weg is hij. Ik koop nog een kleine yoghurt. In de backpacker werk ik de yoghurt weg met koude cola. Om half elf zit ik in een bus naar het vasteland. Dan begint de ellende. De bus heeft twee uur nodig om vol te raken. Vrouwen komen weer terug van het schelpen zoeken. Om kwart voor een vertrekken we dan eindelijk. Een uur later zijn we bij het kruispunt naar Nampula en daar zie ik meneer Sultan weer. Hier moete ik overstappen in het busje naar Nampula. Volgens mij betaal ik nu teveel. In het stadje staat het busje even en ik ga naar de bank. Op de 10 centavos na krijg ik kleine munten. De bus is bijna vol. Een stuk terug bij de fabriek lijkt de bus vol te komen, maar een paar vrouwen maken stampij en gaan niet mee. Een paar anderen stappen in en dan terug naar het dorp voor die ene plaats. Om kwart voor drie vertrekken we eindelijk. Met een gangetje van 65 komt de bus in Nampula. Er stappen weer mensen uit en daardoor ben ik te laat voor het treinkaartje. Het hotel is veel te duur, omdat de eenpersoonskamers weg zijn. Ik ga naar de andere voor 1500. Ik heb wat en ga chinesen. Daar bel ik Loes voor haar verjaardag. Lekker die krabbetjes en twee biertjes. Ik ga op tijd slapen, want ik moet morgen om drie uur.
Ik sta weer vroeg op, want ik wil naar de burcht. Normaal zegt men, dat het ontbijt pas om 8 uur is. Maar om half acht zie ik de Belgen al eten en doe dat ook eerst. Kan ik het eten laten zakken, als ik naar de burcht ga. Het brood is deze keer een stuk lekkerder en er is jam op tafel. Na achten ga ik naar de burcht. Er is al een paadje tussen al het water, wat er nog is. Zeesterren zitten in de kleine plasjes. Ik kom bij de burcht en jongens helpen hoe ik boven kan komen. Die trap is niet veel meer. Alleen de bovenste en onderste trede zijn intact. Van de rest resteren nog stompjes. Via een stukje koraal en de cameratas in de weg kom ik boven. Aan de achterkant kan ik naar binnen en daar weer naar boven. ER is een mooi gezicht op de brug en het eiland. Net buiten de burcht doen mannen de Na een tijdje heb ik het weer gezien. Ik moet nog in Nampula zien te komen. Ik ga het trapje weer af. Een jongen neemt de cameratas even over. Hij vraagt later om geld. Ik wil hem wel een kaart geven, maar dat vindt hij te min. Weg is hij. Ik koop nog een kleine yoghurt. In de backpacker werk ik de yoghurt weg met koude cola. Om half elf zit ik in een bus naar het vasteland. Dan begint de ellende. De bus heeft twee uur nodig om vol te raken. Vrouwen komen weer terug van het schelpen zoeken. Om kwart voor een vertrekken we dan eindelijk. Een uur later zijn we bij het kruispunt naar Nampula en daar zie ik meneer Sultan weer. Hier moete ik overstappen in het busje naar Nampula. Volgens mij betaal ik nu teveel. In het stadje staat het busje even en ik ga naar de bank. Op de 10 centavos na krijg ik kleine munten. De bus is bijna vol. Een stuk terug bij de fabriek lijkt de bus vol te komen, maar een paar vrouwen maken stampij en gaan niet mee. Een paar anderen stappen in en dan terug naar het dorp voor die ene plaats. Om kwart voor drie vertrekken we eindelijk. Met een gangetje van 65 komt de bus in Nampula. Er stappen weer mensen uit en daardoor ben ik te laat voor het treinkaartje. Het hotel is veel te duur, omdat de eenpersoonskamers weg zijn. Ik ga naar de andere voor 1500. Ik heb wat en ga chinesen. Daar bel ik Loes voor haar verjaardag. Lekker die krabbetjes en twee biertjes. Ik ga op tijd slapen, want ik moet morgen om drie uur.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
