Lady in Red
Door: Henk Vinke
Blijf op de hoogte en volg Henk
27 Maart 2017 | Oostenrijk, Wenen
Maandag 27 maart 2017 Vertrek
Maandag geen wasdag. Het was wel een dag maar geen wasdag.
Gewoon or-dag. Om halftien naar de vergadering FWG, ziekteverzuim, vaccinatie.
De rondvraag en fijne vakantie van iedereen. Mijn paspoort ligt klaar bij C&E Embassy, een aanrader.
Het laatste klikje opeten en de koelkast ontdooien. Inpakken. Nog even shoppen bij de ANWB.
Tiet om te gaan. Is de bus van 17.15 uur te vroeg vertrokken. Ik kan toch nog de bus van 17.40 naar Schiphol pakken. Rechts zie ik de Hoogerhorst met zuchten. Links zie ik passagiers op hun laptop of IPhone zuchten en geen oog hebben voor het weidse uitzicht naar Soest.
Bij de A10 staat het wel behoorlijk vast. Daar is de pleuris. Ik ben blij, dat ik de trein heb genomen, want het is een zooitje in de Schiphol Tunnel. Geen tunnelvisie, maar door een brand is de hele boel dicht. Bij het inchecken is het ook feest. Er is een vlucht uitgevallen en de incheckbalie moet ook Frankfurt en Zurich (geen Friesland) tegelijk inchecken. Geen tijd meer om de goedkoopste koffie, van de Mac, te nemen. Instappen en zitten. Ik zit naast een Slovaak. Niks mis mee. We praten over vroeger, toen er nog een muur was. Hij kan nu gaan en staan aar hij wil. Wij hebben al dat tuig binnen, dat pincodes van oude vrouwen afkijkt. Een koffie, een wijn en een snack moet mij mens laten blijven. Of zoals Midas Dekkers zou zeggen: “Vinke kan weer stront maken.”
Zo kaggel ik om acht uur richting Wenen. Ik zie de Vecht kronkelen naar links van het vliegtuig. Het moet een randmeer zijn. En dan Soest. Mijn Berkenbos, waar ik veel gedriet heb. De bovenaardse restanten van Vliegveld Soesterberg. Het wordt donker. Nog net zie ik de Oude Rijn kronkelen naar Utreg. Ik zie Wijk bij Duurstede, voor Erik en Elise gewoon “Wijk” zonder cycloon.
Het is donker in Wenen. Bratislava vlakbij. Mijn buurman wordt opgehaald. Ik loop over Wien naar G03. Een bakkie bij Henry en dan in stappen. Ik ben erachter gekomen, dat bij het inchecken een fout is gemaakt. Ik heb twee keer de instapkaart van Wenen Bangkok, maar die van Bangkok Perth ontbreekt. Het zal nog gevolgen hebben. Het vliegtuig is niet vol. Na een biertje en diner ga ik slapen. Ik kan bijna languit liggen. Zo maak ik mijn 6 uurtjes.
Maandag geen wasdag. Het was wel een dag maar geen wasdag.
Gewoon or-dag. Om halftien naar de vergadering FWG, ziekteverzuim, vaccinatie.
De rondvraag en fijne vakantie van iedereen. Mijn paspoort ligt klaar bij C&E Embassy, een aanrader.
Het laatste klikje opeten en de koelkast ontdooien. Inpakken. Nog even shoppen bij de ANWB.
Tiet om te gaan. Is de bus van 17.15 uur te vroeg vertrokken. Ik kan toch nog de bus van 17.40 naar Schiphol pakken. Rechts zie ik de Hoogerhorst met zuchten. Links zie ik passagiers op hun laptop of IPhone zuchten en geen oog hebben voor het weidse uitzicht naar Soest.
Bij de A10 staat het wel behoorlijk vast. Daar is de pleuris. Ik ben blij, dat ik de trein heb genomen, want het is een zooitje in de Schiphol Tunnel. Geen tunnelvisie, maar door een brand is de hele boel dicht. Bij het inchecken is het ook feest. Er is een vlucht uitgevallen en de incheckbalie moet ook Frankfurt en Zurich (geen Friesland) tegelijk inchecken. Geen tijd meer om de goedkoopste koffie, van de Mac, te nemen. Instappen en zitten. Ik zit naast een Slovaak. Niks mis mee. We praten over vroeger, toen er nog een muur was. Hij kan nu gaan en staan aar hij wil. Wij hebben al dat tuig binnen, dat pincodes van oude vrouwen afkijkt. Een koffie, een wijn en een snack moet mij mens laten blijven. Of zoals Midas Dekkers zou zeggen: “Vinke kan weer stront maken.”
Zo kaggel ik om acht uur richting Wenen. Ik zie de Vecht kronkelen naar links van het vliegtuig. Het moet een randmeer zijn. En dan Soest. Mijn Berkenbos, waar ik veel gedriet heb. De bovenaardse restanten van Vliegveld Soesterberg. Het wordt donker. Nog net zie ik de Oude Rijn kronkelen naar Utreg. Ik zie Wijk bij Duurstede, voor Erik en Elise gewoon “Wijk” zonder cycloon.
Het is donker in Wenen. Bratislava vlakbij. Mijn buurman wordt opgehaald. Ik loop over Wien naar G03. Een bakkie bij Henry en dan in stappen. Ik ben erachter gekomen, dat bij het inchecken een fout is gemaakt. Ik heb twee keer de instapkaart van Wenen Bangkok, maar die van Bangkok Perth ontbreekt. Het zal nog gevolgen hebben. Het vliegtuig is niet vol. Na een biertje en diner ga ik slapen. Ik kan bijna languit liggen. Zo maak ik mijn 6 uurtjes.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
