alle vogels vliegen

Zondag 24 juni 2012 Kerk, Lelu heuvel, Yekula Falls en Vogelgrot
Zoals elke zondag, ga ik eerst ontbijten. Het werd geen Sabbatsreize, want ik krijg weer een lift. Ik tref weer Peter uit Nieuw-Zeeland. Hij moet gesprekken voeren met mensen van de regering over het beheer van land en water. Na mijn eieren met spek loop ik terug naar het eiland, want daar is de kerk op. Witte reigers verkassen van de mangrove op het vasteland naar het eiland. Als ik in het water tuur, zien vissen mij ook voor een witte reiger aan. Ik heb nog zo mijn best gedaan om bruin te worden. Misschien komt het door mijn senioren blonde haar. Ik ben net te laat voor de dienst. ER staan nog mensen buiten. Het blijkt, dat er wordt gebeden. Daarna ga ik zitten. De dienst gaat helemaal in de lokale taal. Constant gaat een koor naar voren en tussendoor is de verkondiging. Het gaat over Johannes 4 heb ik na spieken bij mijn buurman ontdekt. Mannen en vrouwen zitten apart. Via de Lilu ruïnes loop naar de school. Ja, het klopt. Ik kom bij de Elementary School uit. Je komt niet bij het varken uit, maar een stuk naar achteren. Om half twaalf ben ik weer op mijn kamer en neem een break van drie uur. Ik geniet van de airco om de hete te overbruggen. ’s Morgens is het meestal windstil en na de middag komt een briesje opzetten. Ik ga de heuvel beklimmen. Het Moon Handbook klopt weer. Ik moet op een bepaalde plek langs een begraafplaatsje lopen. Ik vraag nog aan een jongen of ik zo goed ga. Ik zie een pad naar boven en daar gaat de Vink. Ik passeer weer een paar graven. Ik hoop, dat de klim eenvoudiger is als naar de Mount Everest die ik nog nooit beklommen heb. Ik kom aan de andere kant van de heuvel. Hier gaat het pad verder, maar hij houdt bij de laatste elektriciteitspaal op. Ik ga maar weer terug. Ik snap het niet en keer weer om. Net voorbij die laatste paal zie ik nu een pad omhoog. Ik zie even later de zendmast van de mobiele telefoon. Ik heb het gehaald. Zo duurt de beklimming 40 minuten en de afdaling 20. Met een paar jongens kan ik meerijden tot over de brug. Een paar mannen van het verpleegkundig congres nemen me mee tot, waar ik naar de Yekula Falls moet lopen. Een paar keer vragen en ik ben er. Er valt water van 20 meter naar beneden. Het is genoeg om water om een poel te vullen. Er is genoeg om een paar zwemslagen te doen. Dat doe ik niet vaak op deze dag. Het even afkoelen is een geschenk. Er vliegen hier ook zwaluwen. Even aan Wim vragen, welke dat zijn. Ik kleed me weer aan en loop terug naar de straat. Honden blaffen weer naar me. Ze moesten hier meer honden eten. Bij de straat koop ik een Cola. Een verder op is de Vogelgrot. Een mooie grot. Het is ongeveer 100 meer diep. Er staat een plas water in. Zwaluwen vliegen verschrikt van hun nesten af. Ik kan geen vleermuizen ontdekken. Ik tot waar je fatsoenlijk kunt staan. Iedere keer als er een groep opvliegt, maak ik snel een foto. Er staan altijd wel een paar op de foto. Kinderen staan even buiten naar me te zwaaien. Terug maar weer naar de weg. Ik loop door naar Tafunsak. Daar moet een mooie kerk staan. De menen snappen niet, wat er zo bijzonder aan is. Uiteindelijk kom ik er en na een paar foto’s krijg ik een lift naar de tree lodge. Wat een aardige mensen hier. De jongen rijdt toch maar wat en dan kan naar de lodge er wel af. Ik neem het menu van de dag. Het eten is lokaal en er wort geen belasting geheven. De dames zingen ook nog een liedje voor de eters. Ik loop het hele stuk terug naar mijn hotel. Ik kijk veel CNN en BBC. Het Zionisje pesten gaat nog door. Spanje heeft Frankrijk verslagen.
Om tien uur ga ik slapen.